Wednesday, June 10, 2009

sakit hati....

macam mane kite nak cakap kt seseorang tu yg kite sakit hati dgn die?
a) cakap direct dgn die.. "weh, aku sakit hati dgn ko la sekarang.."
b) cakap tak direct.. bagi hint kt orang tu yg kite tgh sakit hati dgn die...

which one is better? cakap direct ke indirect? adakah kalau kite cakap direct kt orang tu akan menyakitkan hati die balik? mak saye selalu pesan, treat orang same macam kite nk orang treat kite. so kalau kite nk orang tak sakitkan hati kite, sepatutnye kite kene la jage hati orang kn? biar orang pun jage hati kite..... pilihan lagi satu selain sound orang tu secara direct dan berkemungkinan besar akan menyakitkan hati orang tu balik ialah sound indirect....

the thing is.. sometimes dah berbuih mulut kite bagi hint kt orang tu yg kite sakit hati dgn die tapi die tak faham2 gk (or buat2 tak faham in certain cases). adakah patut kite cakap kt orang tu camni... "dah la aku dah lame sakit hati dgn ko, ko buat2 tak faham lak. lagi la aku sakit hati.." patut ke??

sakit hati....

macam mane kite nak cakap kt seseorang tu yg kite sakit hati dgn die?
a) cakap direct dgn die.. "weh, aku sakit hati dgn ko la sekarang.."
b) cakap tak direct.. bagi hint kt orang tu yg kite tgh sakit hati dgn die...

which one is better? cakap direct ke indirect? adakah kalau kite cakap direct kt orang tu akan menyakitkan hati die balik? mak saye selalu pesan, treat orang same macam kite nk orang treat kite. so kalau kite nk orang tak sakitkan hati kite, sepatutnye kite kene la jage hati orang kn? biar orang pun jage hati kite..... pilihan lagi satu selain sound orang tu secara direct dan berkemungkinan besar akan menyakitkan hati orang tu balik ialah sound indirect....

the thing is.. sometimes dah berbuih mulut kite bagi hint kt orang tu yg kite sakit hati dgn die tapi die tak faham2 gk (or buat2 tak faham in certain cases). adakah patut kite cakap kt orang tu camni... "dah la aku dah lame sakit hati dgn ko, ko buat2 tak faham lak. lagi la aku sakit hati.." patut ke??

Sunday, June 7, 2009

saye sayang........

along,saye dan adik
mak ayah....
adik n ayah
awie comey.....
angah, mak n awie
saye sayang pada Allah, pencipta yg Maha Berkuasa... sangat2 bersyukur kerana diciptakan sebagai manusia, sebaik2 kejadian... bukan sebagai seekor kucing atau lalat atau pun ape2 sajelah..... kerana itu saye perlu bersyukur.... try to be the best servant i can be.....
saye sayang pada mak ayah saye... tanpa diorang, takde la saye... kalau diorang takde, tak wujudlah saye yg nakal dan manje ni. sebab tu la saye cube sedaye upaye jadi anak yg taat, yg ikut cakap diorang.. saye cube gk utk tak bli psp yg saye idam2kan tu sebab mak tak bagi bli..huhuhu...
saye sayang kakak2 saye yg berkongsi name depan dgn saye.. terime kasih sebab sudi berkongsi name azimatul yg best ni dgn saye... walaupun kakak2 saye tu kadang2 annoys me (especially bile mereke dah membebel ) dan kadang2 mereke garang semacam, dan kadang2 sibling rivalry timbul bile salah sorang dari kami dapat something and the rest of us didnt get it... tapi.. hakikatnye yg nyate mereke tetap kakak sedarah sedaging dgn saye. walaupun rupe kami definitely tak same langsung, and all our differences... saye tetap sayang mereke sebab mereke la tempat saye nk membebel, tempat saye meluahkan perasaan, tempat saye bergosip dan bercerite... kalau diorang takde sape nak belanje saye, sape nk masak utk saye kalau mak takde kt rumah, sape nk manjekan saye.....
saye sayang adik2 lelaki saye... kenape adik2 lelaki je yg saye sayang? sebab saye takde adik perempuan..... kenape saye sayang adik2 saye? sebab kalau saye bosan saye g main dgn diorang, saye bercerite dgn diorang walaupun selalu diorang tak faham ape yg saye cerite.... kalau saye balik rumah, orang yg setia tunggu saye balik mesti adik saye yg comey, awie.... kalau saye balik orang yg paling excited nk bercerite pasal hari die mesti adik saye yg konon2 hensem tu, irsyad.. dan kalau saye nak buat nakal kt rumah mesti saye ajak adik2 saye join sekali (ade la geng kene marah nanti..;p) dan yg paling penting, kenape saye sayang adik2 saye.. simply because they're my brothers....
the reason why i write this post is because saye rindu dekat mak ayah adik2 saye. rindu nk dengar mak membebel suruh buat kerje, rindu nk dengar ayah sakat mak, rindu nk bergurau and dengar ketawe awie, rindu nk dengar irsyad dan fakta kereta die.... huhu.. bile la diorang nk balik nih......

saye sayang........

along,saye dan adik
mak ayah....
adik n ayah
awie comey.....
angah, mak n awie
saye sayang pada Allah, pencipta yg Maha Berkuasa... sangat2 bersyukur kerana diciptakan sebagai manusia, sebaik2 kejadian... bukan sebagai seekor kucing atau lalat atau pun ape2 sajelah..... kerana itu saye perlu bersyukur.... try to be the best servant i can be.....
saye sayang pada mak ayah saye... tanpa diorang, takde la saye... kalau diorang takde, tak wujudlah saye yg nakal dan manje ni. sebab tu la saye cube sedaye upaye jadi anak yg taat, yg ikut cakap diorang.. saye cube gk utk tak bli psp yg saye idam2kan tu sebab mak tak bagi bli..huhuhu...
saye sayang kakak2 saye yg berkongsi name depan dgn saye.. terime kasih sebab sudi berkongsi name azimatul yg best ni dgn saye... walaupun kakak2 saye tu kadang2 annoys me (especially bile mereke dah membebel ) dan kadang2 mereke garang semacam, dan kadang2 sibling rivalry timbul bile salah sorang dari kami dapat something and the rest of us didnt get it... tapi.. hakikatnye yg nyate mereke tetap kakak sedarah sedaging dgn saye. walaupun rupe kami definitely tak same langsung, and all our differences... saye tetap sayang mereke sebab mereke la tempat saye nk membebel, tempat saye meluahkan perasaan, tempat saye bergosip dan bercerite... kalau diorang takde sape nak belanje saye, sape nk masak utk saye kalau mak takde kt rumah, sape nk manjekan saye.....
saye sayang adik2 lelaki saye... kenape adik2 lelaki je yg saye sayang? sebab saye takde adik perempuan..... kenape saye sayang adik2 saye? sebab kalau saye bosan saye g main dgn diorang, saye bercerite dgn diorang walaupun selalu diorang tak faham ape yg saye cerite.... kalau saye balik rumah, orang yg setia tunggu saye balik mesti adik saye yg comey, awie.... kalau saye balik orang yg paling excited nk bercerite pasal hari die mesti adik saye yg konon2 hensem tu, irsyad.. dan kalau saye nak buat nakal kt rumah mesti saye ajak adik2 saye join sekali (ade la geng kene marah nanti..;p) dan yg paling penting, kenape saye sayang adik2 saye.. simply because they're my brothers....
the reason why i write this post is because saye rindu dekat mak ayah adik2 saye. rindu nk dengar mak membebel suruh buat kerje, rindu nk dengar ayah sakat mak, rindu nk bergurau and dengar ketawe awie, rindu nk dengar irsyad dan fakta kereta die.... huhu.. bile la diorang nk balik nih......

Tuesday, June 2, 2009

bile kegagalan melande......

bile kegagalan melande...semue bende yg aku buat tak jadi, kalau jadi pun macam hidup segan mati tak mau jer..... nk belajar baru bukak buku dah tertidur, nk g tgk terminator salvation takde teman, nk g beli psp semua orang menghalang, nk jadikan hari ni lagi baik dari semalam macam hari ni lagi teruk je...... nak2 lak baru fail kuiz, sket je lagi nak lulus. kebengangan dan ketensenan melande jiwe raga yg selame ni jarang fail kuiz tetibe fail.
kegagalan menyebabkan aku berfikir... adakah aku deserved these failures? adakah aku tak cukup effort utk mengelakkan kegagalan tu? adakah aku tak cukup willpower for me to struggle, to avoid failure? adakah aku tak cukup motivasi, sokongan moral, support system dari family and close friends utk terus berjaye? or is it that my 'time' is over and now what's left for me is failure?
itulah.... pemikiran negatif aku berjaye bermaharajalela kt dlm kepale otak aku. urghh.. kadang2 penat jugak aku berfikiran positif, lagi2 kalau keadaan sekeliling memang tak kondusif langsung utk aku berfikiran positif. tapi bile dah negatif tu, aku akan terfikir balik, ape gune kite berfikiran negatif, bukannye boleh ubah keadaan pun. bukannye boleh tambahkan markah aku jadi lulus pun. bukannye boleh jadikan aku semakin rajin pun. things will not get better if i think negatively.
then i start to think positively.... ala, baru gagal satu kuiz. kuiz lain ade lagi.... lagipun bile lagi nk gagal kalu bukan skarang.. pergh, bunyi cam alasan utk menutup kegagalan kan? but it's better than always thinking that you're a failure now and forever. lagi elok daripada asyik berfikir satu2nye yg kite layak adalah kegagalan. failing once doesnt mean you're a failure for life. kalau tak merase kegagalan maknenye takde gune la kejayaan tu. 
right now, i'm getting over my failure. kegagalan buatkan kite berfikir, buatkan kite lebih berusaha, buatkan kite lebih bertekad utk mencari kejayaan, buatkan kite lebih tabah menghadapi halangan, buatkan kite lebih menghargai kejayaan yg kite bakal dapat. for that, i'm really grateful for all the failures i 'achieve'. kuz without it, aku takkan sedar yg aku takkan selame2nye berada di atas, aku takkan jadi lebih berusaha, aku takkan jadi aku yg lebih baik.

bile kegagalan melande......

bile kegagalan melande...semue bende yg aku buat tak jadi, kalau jadi pun macam hidup segan mati tak mau jer..... nk belajar baru bukak buku dah tertidur, nk g tgk terminator salvation takde teman, nk g beli psp semua orang menghalang, nk jadikan hari ni lagi baik dari semalam macam hari ni lagi teruk je...... nak2 lak baru fail kuiz, sket je lagi nak lulus. kebengangan dan ketensenan melande jiwe raga yg selame ni jarang fail kuiz tetibe fail.
kegagalan menyebabkan aku berfikir... adakah aku deserved these failures? adakah aku tak cukup effort utk mengelakkan kegagalan tu? adakah aku tak cukup willpower for me to struggle, to avoid failure? adakah aku tak cukup motivasi, sokongan moral, support system dari family and close friends utk terus berjaye? or is it that my 'time' is over and now what's left for me is failure?
itulah.... pemikiran negatif aku berjaye bermaharajalela kt dlm kepale otak aku. urghh.. kadang2 penat jugak aku berfikiran positif, lagi2 kalau keadaan sekeliling memang tak kondusif langsung utk aku berfikiran positif. tapi bile dah negatif tu, aku akan terfikir balik, ape gune kite berfikiran negatif, bukannye boleh ubah keadaan pun. bukannye boleh tambahkan markah aku jadi lulus pun. bukannye boleh jadikan aku semakin rajin pun. things will not get better if i think negatively.
then i start to think positively.... ala, baru gagal satu kuiz. kuiz lain ade lagi.... lagipun bile lagi nk gagal kalu bukan skarang.. pergh, bunyi cam alasan utk menutup kegagalan kan? but it's better than always thinking that you're a failure now and forever. lagi elok daripada asyik berfikir satu2nye yg kite layak adalah kegagalan. failing once doesnt mean you're a failure for life. kalau tak merase kegagalan maknenye takde gune la kejayaan tu. 
right now, i'm getting over my failure. kegagalan buatkan kite berfikir, buatkan kite lebih berusaha, buatkan kite lebih bertekad utk mencari kejayaan, buatkan kite lebih tabah menghadapi halangan, buatkan kite lebih menghargai kejayaan yg kite bakal dapat. for that, i'm really grateful for all the failures i 'achieve'. kuz without it, aku takkan sedar yg aku takkan selame2nye berada di atas, aku takkan jadi lebih berusaha, aku takkan jadi aku yg lebih baik.